Film opowiada o przetrzymywanych w angielskim więzieniu bojownikach Irlandzkiej Armii Republikańskiej. Psychiczne i fizyczne tortury strażników powodują, że więźniowie zaczynają się buntować.

W ramach protestu odmawiają noszenia więziennych uniformów, celowo zaniedbują codzienną higienę i w końcu decydują się na głodówkę.

Obraz McQueena pokazuje niechlubne, rzadko wyciągane na światło dzienne fakty z najnowszej historii Anglii.

Film opowiada o ostatnich dniach życia generała Sikorskiego (w tej roli Krzysztof Pieczyński), tuż przed katastrofą gibraltarską. Wodzowi towarzyszy córka Zofia (Kamilla Baar) i ekipa najbliższych współpracowników. Wszyscy goszczą w pałacu gubernatora Gibraltaru Masona Macfarlane’a (Jerzy Grałek), który ma nakłonić Sikorskiego do oddania dokumentów świadczących o morderstwie oficerów polskich w Katyniu. Gdy ten stanowczo odmawia, w plan zostaje wdrożony zamach na Generała, który był przygotowywany od paru miesięcy. Nosił kryptonim „Mur”. Kto za nim stał? Kto go wykonał i jak przebiegał? Czy Zofia też była na pokładzie Liberatora? Równolegle pokazane są losy polskiego kuriera Jana Gralewskiego (Tomasz Sobczak) i jego żony Alicji Iwańskiej (Marieta Żukowska). Jan Gralewski miał ostrzec Generała przed zamachem, a w istocie odegrał zaskakującą rolę w mistyfikacji gibraltarskiej.
Na początku września 2008 roku katowicki oddział Instytutu Pamięci Narodowej wszczął śledztwo w sprawie śmierci generała Sikorskiego. Skutkiem działań prokuratury doszło do ekshumacji Generała na Wawelu, a katastrofa gibraltarska wzbudziła żywe zainteresowanie opinii publicznej. Do dzisiaj toczy się dyskusja wokół śmierci Sikorskiego. Liczne dokumenty w brytyjskich archiwach wciąż są utajnione i nie wiadomo czy kiedykolwiek zostaną upublicznione. Prokuratura i IPN nadal prowadzą działania zmierzające do wyjaśnienia okoliczności śmierci Naczelnego Wodza i jego najbliższych współpracowników w Gibraltarze w lipcu 1943 roku. Scenariusz filmowy powstał na podstawie badań Dariusza Baliszewskiego, według którego generał Sikorski został zamordowany przed katastrofą gibraltarską.

To historia powstania szwadronu dragonów rosyjskich, pacyfikujących polskie powstanie narodowe 1863 roku, zwane później Powstaniem Styczniowym. Młody arystokrata Jeremin, odrzucony przez ukochaną dziewczynę, w romantycznym porywie zaciąga się do armii i wyrusza do Polski, ogarniętej powstaniem.
Już jego pierwsze zetknięcie z rzeczywistością  przekonuje go, że wojna ta ma mało wspólnego z jego romantyczną wizją szlachetnej żołnierki. Dowódca szwadronu, Polak, służy w służbie rosyjskiej, odznacza się wyjątkowym okrucieństwem i cynizmem, który przeraża młodzieńca z dobrego domu. Nie tylko jego – nawet szeregowcy nie widzą się w roli katów i dezerterują. Jeremin w boju sprawdza się jako żołnierz i dowódca, lecz coraz mniej wierzy w słuszność sprawy. Niezłomna postawa dowódcy powstańczego oddziału, pełne godności i patriotyzmu postępowanie pięknej Polki, w której się zakochuje, przekonują go ostatecznie, że słuszność i dobro, to wartości, które reprezentują powstańcy, a nie jego armia. Schwytanemu dezerterowi, którego czeka okrutna śmierć, zazdrości losu. Prosty chłop umiał dokonać wyboru -  a jego – arystokratę czekają odznaczenia, zaszczyty i…  nieustające poczucie wstydu.
Jeremin wraca po skończonej wojnie jako „przegrany zwycięzca” oddając honory pokonanym.